Muzyka stanowiła dyscyplinę olimpijską, w związku z czym w czasie igrzysk prowadzono rywalizację m.in. w zakresie gry na tych instrumentach. Konkurencje nosiły odpowiednio nazwy: kitharystyka i aule-tyka. W ten sposób kithara i aulos zyskały miano instrumentów narodowych. Muzycy, którzy grali na kitharach, nazywali się kitarodami, a grający na aulosach i różnego rodzaju piszczałkach - auletami. Gra na aulosie powodowała bardzo silne wydymanie policzków, w związku z czym auleci zakładali specjalne opaski skórzane, które miały przynajmniej częściowo temu zapobiegać.